Güzelin bağında açmış gonca gül (Gül çiçeği)
Neyleyim bahtına düşmüş bir ayı (Ayı gibi insan)
Bu hayatta nasıl güler isen gül (Gülmek)
Umursamaz eşi çeker birayı (Bira içkisi)
Dedim: “Bacım buna yaz kız, ya kına” (Kınamak, yermek)
Dedi: “Varsın içsin hem kana kana (Kanmak, doymak)
Mevsim kurak geçti, dağlar zaten kır (Bozkır olan saha, alan)
Bir adam yaklaştı tüm saçları kır (Siyah-beyaz karışık renkli)
Kadın dedi “kardeş odunları kır!” (Kırmaktan emir)
Adam dedi “bu iş bulur bir ayı” (Bir aylık zaman)
“Neyse odunları getir yakına!” (Yakın mesafe)
Elin sargıladı bakarak kan’a (Kan, vücuttaki hayati sıvı)
Bindebir’im böyle erkân, yol dedim (Yol, erkân, sürek)
Yolda biten şu otları yol dedim (Ot yolmak, yok etmek)
Taşlar düşmüş kapanmıştı yol dedim (Yol, cılga)
Bir saatte zor açtılar bi rayı (Tren yolu rayı)
Avucunda ya kan vardı ya kına ( Kına yakmak)
Sözleriyle inkâr etse kim kana (Kanmak, inanmak, aldanmak)
23.08.2026 – Ozan Bindebir